donderdag 15 februari 2018

In de tussentijd.


Nadat ik gisteren het winkeltje dicht deed, ga ik nu ook
mijn blog even een tijdje laten voor wat het is.
De komende dagen ben ik bezig, maandag vlieg ik naar
Wenen (ja , echt maandag ;-) als ik weer terug ben zal
ik langzaam opstarten en mij hier weer melden.
In de tussentijd ben ik voornemens om;
-een vliegtuig te halen en compleet mindfull door de 
bagagecontrole te gaan (dat vind ik het ergste aan vliegen
en ik weet nu al dat dat mindfull niet zal lukken :-)
-tijd te nemen om wat boeken te lezen
-gewoon een beetje te niksen en al mijn gedachten door
mijn hoofd te laten wapperen zonder er op te reageren
-met de kat van mijn zoon te spelen
-nieuwe dingen bedenken voor de webwinkel
-veel foto's te maken met mijn telefoon (ik neem voor
het eerst mijn camera niet mee, voelt een beetje kaal)
-taartjes te eten in een Weens koffiehuis op mijn verjaardag
-wandelen en kijken wat iedereen zoal aan het doen is
-misschien mezelf wat nieuwe doelen stellen, als ik
ze kan bedenken, natuurlijk, ik ben een beetje
 dolende op het moment en ik heb geen enkel idee
welke richting ik op wil, ik dobber maar wat op de tijd

Natuurlijk hoop ik dat ik helemaal opgeladen weer 
terug zal komen met een nieuw plan voor de komende
tijd, maar ik ben mij er bijzonder van bewust dat ik mezelf
altijd meeneem en dat je je zelf niet kunt resetten als een pc..
dus het allerbeste voornemen lijkt mij; ik zie wel (oh, haha)

Nog hartelijk bedankt voor de reacties op de kaartjes,
ik wil er graag eentje sturen naar: Baukje, Adelheid en
Helemaalhoedje, als jullie je adres willen mailen.
(de andere namen, waren reacties op Instagram,
die zal ik daar vandaag even plaatsen)

Ik wens je alle goeds op je pad en ik hoop je hier
weer te zien ergens in Maart.
-X-

woensdag 14 februari 2018

Weerbericht


Gisteren appte ik even met mijn zoon Daan, dat doen we
regelmatig, over van alles en nog wat, maar vaak ook even
over het weer, hoe het is en wat het gaat worden.
Hij stuurde mij een overzicht van het weerbericht in Wenen
van volgende week, hij schreef er bij dat het de dag nadat 
ik aan zou komen zou gaan sneeuwen (wat leuk,
ik was al eens eerder in Wenen, toen ik deze foto nam in de
tuin van Daan's huis, en hij net uit de deur kwam)
Ik keek nogmaals naar het weerbericht en ik dacht, nee,
dat klopt niet en ik vroeg hem wanneer hij dacht dat ik 
zou komen, maandag zei hij..en ik; huh..
Zat ik er zomaar een dag naast, ik vertrek een dag eerder
dan ik dacht, haha, stel je voor dat we niet even deze
conversatie hadden gehad en hij op maandagavond
zou appen, ben je al geland, ik sta in de aankomsthal..
En ik ondertussen lekker in mijn bed lag te lezen
(ik zie situaties altijd meteen voor me :-)

Enfin, de (zeer actuele) moraal van dit verhaal; neem
nooit zomaar iets aan maar check altijd de feiten..
Ik verheug mij overigens bijzonder op een beetje sneeuw,
ondertussen wens ik je een hele fijne dag.
-X-

dinsdag 13 februari 2018

Winkeltje spelen


Van het weekend ruimde ik mijn kast op waarin alle 
spullen van de webshop liggen, ik heb alles eens netjes
uitgesorteerd, een fijn werkje want ik hou van opruimen.
Haha, dat klinkt wel heel huisvrouwerig, wat natuurlijk geen
woord is, maar ik word er kalm van; alles uit een kast halen
en dan helemaal opnieuw inruimen, echt heel fijn,
vooral als ik het klaar is :-)
Vanaf morgen ga ik de webwinkel eens een paar weken 
dicht doen, dan kan ik deze dagen de laatste bestellingen
inpakken, vrijdag ga ik naar mijn moeder, van het weekend 
ga ik mijn koffer pakken en dan naar Wenen.
Het afgelopen half jaar had ik het er maar druk mee;
spullen fotograferen, dat doe ik allemaal op het hoekje
van mijn bureau, foto's bewerken, in de winkel zetten
(ik vind het knap van mezelf dat me dat steeds lukt)
dingen maken, kaarten tekenen en inpakken..


Het was een beetje hollen of stilstaan, sommige dagen had
ik veel bestellingen en dan was ik de hele dag bezig,
andere dagen geen enkele order en dan dacht ik dat
ik de winkel wel kon sluiten omdat niemand het leuk vond..
Soms maakte ik een fout, niet zo heel vaak gelukkig en
stuurde ik het verkeerde of te weinig op maar ik heb alles
kunnen herstellen en ik heb vele enthousiaste berichten
gehad over mijn pakjes, heel erg fijn..
Maar nu, even pas op de plaats, nieuwe energie op doen,
en ergens in maart zal ik de winkel weer open doen.

Als je ooit iets bestelde; hartelijk bedankt daar voor,
het is heel fijn als je werk gewaardeerd wordt, echt!

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 12 februari 2018

Groeten uit Wenen


Volgende week ga ik een weekje naar Wenen, eigenlijk 
zou ik met de kerst gaan, maar ik bleef hier voor mijn moeder.
Ik kreeg het ticket cadeau van mijn zoon en zijn vriendin,
echt heel erg lief en ik grapte nog tegen mijn zoon dat ik
ik nu heel hip ben omdat ik nu een sponsor heb die mijn
reisje betaald, haha nee hoor, ik hoef er niets tegen 
over te zetten noch reclame voor ze te maken :-)
Ik hoef alleen maar op tijd in het vliegtuig te stappen.
Ik maakte alvast een lijstje (ik heb graag overzicht ;-) 
van de dingen die ik moet kopen (cadeautjes en natuurlijk
kaas) en de dingen die ik moet regelen.
Een koffer bijvoorbeeld, dat zou wel handig zijn en een
boek, normaal leen ik alles van de bibliotheek maar op 
vakantie koop ik boek, dat is een zorgvuldig proces, om
het juiste boek te kiezen, als ik niet een fijn boek bij me
heb doet dat echt afbreuk aan de vakantie-vreugde..

Ook maak ik altijd een lijstje met adressen om wat kaarten
te versturen, dat vind ik een fijn ritueel, de kaarten kiezen,
de vreemde postzegels plakken en het schrijven, natuurlijk
altijd met een zonnetje of een wolk, afhankelijk van het weer.

Ik deed het al eerder en deze keer wil ik het weer doen,
5 adressen meenemen van mensen die ik niet ken en ze
een kaartje sturen dus mocht je er eentje willen ontvangen
laat dan een reactie achter, donderdag kies ik 5 namen
en zal ik hen om hun adres vragen, die ik dan op
mijn lijstje zal zetten..

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 9 februari 2018

Schaatsen


Terwijl buiten de wolken binnendrijven, die wat sneeuw
mee zullen brengen dacht ik na over een blogbericht,
dat vraagt soms wat denkwerk ook al lijkt het misschien of ik
 zo alles uit mijn mouw schudt, soms is dat zo, soms niet..
Dus ik dacht even aan sneeuw, soms helpt het om zomaar 
even een woord tegen jezelf te zeggen en te zien wat er naar
boven komt..niets..ik keek even op een nieuws site en ja
natuurlijk de Olympische winterspelen..
Ik verheug mij bijzonder op het schaatsen ondanks het feit
dat alles vroeg in de ochtend wordt uitgezonden, het voelt
een beetje gek om in de ochtend tv te kijken, in 
mijn geval een labtop want ik heb geen televisie.
(mijn dagen verlopen volgens een soort van vast patroon
en ik zal mijn dagelijkse ritme even om moeten gooien :-)
Ik dacht ook meteen aan mijn moeder, die vroeger met de 
gordijnen half dicht tegen de zon met een kladblok op
schoot om de tussentijden op te schrijven altijd naar het
schaatsen keek, sindsdien heb ik het ook altijd gevolgd.
Niet met een kladblok maar het geeft mij wel hetzelfde 
knusse gevoel als toen, alsof er niets belangrijkers is
dan rondjes rijden en de allersnelste zijn, heerlijk..
Daar verheug ik mij op, op die kleine gezellige wereld,
en als het dan ook nog gaat sneeuwen, beter kan niet..

Ga jij het volgen of zal het je allemaal wat?
Ik wens je hoe dan ook een fijn weekend
-X-

donderdag 8 februari 2018

Hortensia (zelfmakertje omdat het nog winter is)


Ondanks dat het vriest, wat ik heerlijk vind, even dat
echte wintergevoel, zag ik dat de hortensia's in de tuin
al uitlopen, kleine groene blaadjes piepen tevoorschijn.
Ik hou van hortensia's, het doet mij denken aan Frankrijk
waar ze met vele tegelijk tegen oude schuren aan staan,
mocht ik ooit nog eens een oude schuur hebben...haha.
Laatst haakte ik bloemetjes, met de bedoeling ze op die
van de hortensia te laten lijken, ik weet niet of het helemaal
gelukt is, maar met een beetje fantasie (dat maakt sowieso
alles fijner, als je er van alles bij bedenkt :-)
Mocht je ze ook willen haken, zo maakte ik ze.
Haakt 6 lossen, maak een ring, dat doe je door je haaknaald
in de eerste steek te steken en dan draad doorhalen.


Haak 3 lossen, steek je naald in de ring en haak een stokje,
haak 2 lossen, een stokje en weer drie lossen, steek je naald
dan weer in de ring en haal je draad in 1 keer door.
Herhaal dat 5 keer en je hebt een bloemetje.
Mocht je er een slinger van willen maken zoals ik deed,
begin dan met 20 lossen, steek je naald 5 steken terug en
maak een ring, zoals boven beschreven, haak het bloemetje en
als je dat hebt kant je niet af maar haak je weer 20 lossen
en steek je je naald weer 5 steken terug in voor de volgende
ring en natuurlijk het bloemetje, en zo voort.
Het klinkt altijd zo  ingewikkeld als je het opschrijft, 
daarom maak ik zelf nooit iets van een patroon, maar 
begin ik gewoon en probeer maar wat :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 7 februari 2018

Kastje


Laatst was ik op een rommelmarkt hier in de IJhallen,
dat is altijd 2 dagen en ik ga meestal elke dag, op zaterdag
zag ik dit kastje al staan en ik was verleid om het te kopen.
De handelaar, er staan veel handelaren op die markt, vroeg
er een fors bedrag voor dus ik liet het voor wat het was,
ik had het niet echt nodig (maar wat wel, eigenlijk ?)
Op zondag ging ik nogmaals naar de markt, met mijn broer
en schoonzus, ik liet even het geweldige-maar-te-dure kastje
zien, oh zei mijn schoonzus, wil je het graag hebben?
En zij begon even te onderhandelen met de man op een
manier waar ik van moest giechelen (echt waar) en hij 
het kastje aan haar verkocht voor een bijzonder
schappelijke prijs, zo, zei ze, hier heb je je kastje..
En oh, vervolgde ze, het is meteen je verjaardagscadeau,
dan hoef ik daar niet meer over na te denken, haha.

Echt geweldig en dat terwijl ik nog helemaal niet jarig ben,
dat is pas eind februari (en dan ben ik in Wenen:-)
Ik ben bijzonder blij met mijn kastje, ik krijg zelden een
cadeau en dan nog zo'n mooie, ik heb er mijn katoen
in gelegd en nu hoef ik alleen maar in het laatje Groen
te kijken om iets uit te kiezen (in plaats van in een
rommelige mand te graven, ik geniet er elke keer van)

Oh ja, ik zou vandaag het schaartje weggeven, ik wil het
sturen aan de oude werkplaats, een reactie op Instagram.

Ik wens je een fijne zonnige dag, zo heerlijk buiten
met  die knisperende vrieslucht, geniet er van!
-X-

dinsdag 6 februari 2018

Van binnen zien..


Vaak als mijn kinderen vroegen wat ze moesten doen in
een bepaalde situatie zei ik dat ze goed bij zichzelf te rade 
moesten gaan, kijken wat het het gevoel over een bepaalde
situatie is, wat hun eerste gedachte erbij was..
Eigenlijk, dat ze naar hun intuitie moesten luisteren, wat
meteen een geval is van de beste stuurlui staan aan wal,
want ik ben er een meester in om dat te negeren.
Ik kan rustig door een veld (lees; situatie) wandelen met
allemaal rode vlaggen die mij waarschuwen dat het
niet goed is maar ik wandel rustig door totdat het mis gaat
en dan roep ik heel hard; zie je wel, ik wist het wel..
Ik vind het vaak moeilijk om een situatie te beoordelen omdat
ik ook nogal bangelijk ben aangelegd en wanneer moet je
doorzetten (soms echt nodig) en wanneer moet je stoppen?


Met P. kan ik het daar moeilijk over hebben, hij zegt
dat hij helemaal geen intuitie bezit, helemaal niet..
Laatst zag ik op Netflix de documentaire Innsaei, wat in
het IJslands zoveel betekent als van binnen te zien; ofwel
jezelf te kennen en ook van binnenuit te kijken met een sterk
innerlijk kompas en daarmee te navigeren in de wereld.
In de documentaire komen een wetenschapper, kunstenares,
en spirituele leiders aan het woord over dit fenomeen en hoe je
weer contact kan maken maken met je innerlijke zelf in deze
wereld die veel van ons vraagt, stress oplevert en ons afleidt.
Ook zit er een mooi stukje in over mindfulness lessen op
een lagere school en wat het doet met de kinderen, hoe 
ze daar in positieve zin door veranderen.

Heel verhelderend allemaal en ik heb P. vooral proberen te
overtuigen met het wetenschappelijke stuk, maar ik
geloof niet dat hij gevoelig was voor mijn verslag (haha)

Mocht jij dit wel interessant vinden, je kan de documentaire
op Netflix bekijken, ik kan het je echt aanraden.

Mijn heilige voornemen is om te luisteren naar mijn
intuitie en te horen wat het mij vertelt, lastig want ik heb 
een blinde vlek voor rode vlaggen, maar wie weet 
als ik mij er van bewust van ben en heel veel oefen,
dat ik ze toch nog een keer ga herkennen..
(ik doe elke dag wat mindfulness oefeningen dus
ik ben al best goed bezig :-))

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 5 februari 2018

De kleur paars


Eigenlijk hou ik niet zo van de kleur paars, ik weet niet
hoe dat komt, het is gewoon zo, ik heb ook niets maar
dan ook echt niets van de kleur paars in huis, een hemdje
geloof ik maar dat was in de aanbieding en dat draag
je ergens onder, dat zie je niet, haha.
In de jaren 70 was het een kleur die je vaak ziet maar 
bij ons thuis was alles bruin en oranje, vind ik ook niet
mooi, achteraf gezien dan, toen was het gewoon zo..
Toen ik de schaartjes bestelde dacht ik te zien dat ze 
een beetje lavendelachtig waren, dat is een soort 
paarsblauw wat ik wel goed kan hebben..
Eerlijk gezegd verkocht ik er maar 2 van die paarse
schaartjes, de andere kleuren gingen wel goed..


Op Instagram zag ik bij het account van Pantone, je 
weet wel van die kleurstalen enzo, ineens allemaal paarse
dingen en misschien kwam het door de mooie manier
waarop het gefotografeerd was maar ik keek er met plezier
naar, ik geloof zelfs dat zij een nieuwe trend voorspelden..
Ik kocht wat paarsachtige katoen, gewoon om eens te zien
of ik mij open kon stellen (haha) voor wat nieuwe kleuren
en het werd zelfs best wel mooi, hoewel ik dat pure paars
van het schaartje nog steeds iets teveel vind.
Misschien las je het al op Instagram maar ik wil het 
paarse schaartje en de haaknaald graag weggeven, ik typte 
erbij dat je misschien wel trendy kan zijn voor de trend.
(oh haha, ik zeg maar wat, natuurlijk, misschien wordt het
geen trend, maar kan ook zijn dat je gewoon dol bent op paars)

Omdat niet iedereen een Instagram account heeft, dacht ik
dat het misschien wel leuk zou zijn om het hier ook
even te laten zien, dus mocht je graag het schaartje en de
haaknaald willen winnen laat dan een reactie achter.
Ik zal het woensdag weggeven.

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 2 februari 2018

Gone


Ps. dit wordt een kussenhoes van allerlei restjes wol,
de steek die ik gebruik is de gerstekorrel; die brei je als volgt;
1 recht, 1 averecht en dan in de volgende rij precies 
andersom, maar dat wist je misschien al..

Ps2. ik wens je een heel goed weekend
-X-

donderdag 1 februari 2018

Blaadjes


Hoewel er vorige week sprake was van een vleugje
lente, en er hier en daar al knoppen open gaan, lijkt de
winter toch terrein te winnen, volgende week gaat het
zelfs nog even echt vriezen, ook fijn hoor..
Nu ja, die blaadjes komen vanzelf wel, de tijd is in veel 
gevallen je vriend, behalve bij het krijgen van 
rimpels, haha, maar dat terzijde.
Deze blaadjes maakte ik voor mijn laatste boek, ik knipte 
ze uit een vervilte trui, per ongeluk te warm gewassen,
je kent het misschien wel, dat je mooie trui ineens een
kleutertrui is geworden als hij uit de wasmachine komt.
Je kan natuurlijk ook gewoon vilt kopen, je knipt de vorm
van een blaadje er uit, dat hoeft niet zo precies, in de 
natuur hebben ze ook allemaal een andere vorm.
Als je een kartel schaar hebt, kan het ook daar mee.
Vervolgens borduur je er wat nerven op met een simpele
rijgsteek, je kan ze gebruiken om een cadeautje mee
op te fleuren (vind ik zo blij klinken; opfleuren)
of er misschien een slingertje van maken, zie maar.

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 31 januari 2018

Zwemmen


Van het weekend vond ik in een bakje op de rommelmarkt,
deze diploma B, ik weet niet of je je deze nog herinnert
maar die kreeg je als je je zwemdiploma had gehaald,
en vervolgens op je zwempak moest naaien.
Ik heb nooit een diploma B gehaald, wel een A, dat was 
groen plaatje, want ik durfde niet te duiken.
De zwemles was zo ongeveer mijn dieptepunt in de week,
hoewel de gymles zo ongeveer op dezelfde plaats staat :-)
Op woensdag kwam de bus voorrijden en dan reden we
naar Vlissingen, dat zwembad bestaat al lang niet meer,
ik zat dan al te bibberen in de bus van de zenuwen.
Het zwemmen op zich ging nog wel, maar als we dan
in het water moesten springen of erger nog duiken, stond 
ik trillend als een riet op de startblokken..
Ik bleef ook gewoon staan ondanks de boze woorden van de
badmeester en het eindigde ermee dan hij mij bij mijn enkels
pakte, optilde zodat ik met mijn hoofd boven water hing
en dan liet hij los, ik gilde dan altijd van angst (aaah)
Het zijn natuurlijk methoden die tegenwoordig ondenkbaar
zijn en terecht, wat een bruut, maar toen leek het gewoon.
(het hielp natuurlijk ook helemaal niet)
Ik heb uiteindelijk mijn A diploma gehaald, maar veel
gezwommen heb ik nooit meer, ja, in zee, maar altijd zo
dat ik kon gaan staan en niet met mijn hoofd onder.
Ik heb erg geen trauma aan overgehouden hoor,
het is gewoon een herinnering, ik ga gewoon 
nooit meer zwemmen, dat is het eigenlijk.
Het embleem met de B erop is voor het 
kastje-met-dingen-van-vroeger van mijn broer
(dat heeft hij echt :-) ik heb tenslotte mijn 
B diploma nooit gehaald, hij wel, wat een held ;-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 30 januari 2018

Wat gedachten over Instagram


Al jaren plaats ik foto's op Instagram, ik vond het altijd
een heel leuk, ja hoe noem je dat eigenlijk, eeeh ding,
social media app, maar de laatste tijd heb ik er wat 
minder plezier in, kijk ik er ook veel minder op.
(dat is dan wel weer een voordeel, het scheelt tijd)
Sinds de verandering van het algoritme, en zij in feite
voor je kiezen wat je te zien krijgt en wanneer, plus alle 
reclame die er tussendoor komt sluipen, merk ik
dat ik dat wat minder vind.
Het heeft ook een soort van wedstrijd element gekregen,
zo komt het althans op mij over, hoe meer likes en 
volgers des te meer zien mensen je foto.
Ik heb een ongelofelijke hekel aan wedstrijdjes in 
populariteit, wat mij betreft zou het hele 'vind ik leuk'
bij alles op de social media mogen verdwijnen..
Maar genoeg gemopperd, er zitten natuurlijk ook fijne
kanten aan, zo vind ik de 'stories' erg leuk, van die 
foto's en filmpjes die er maar 24 uur op blijven staan,
daar kijk ik graag naar, ze zijn vaak veel spontaner.


Dit is dezelfde foto, zoals je ziet, haha, maar de bovenste
is zoals hij te zien zou zijn op Instagram en deze op mijn blog,
dat leek mij van te voren een leuk idee, nu weet ik
het niet meer zo zeker, maar ik laat het gewoon staan:-))
Nog wat fijne dingen aan Instagram; je kan zomaar kijken
naar mensen en plaatsen op de wereld waar je anders
nooit van zou weten, en inspiratie op doen.
Accounts die ik, onder andere, erg waardeer, zijn;
Tromsoarcticreindeer, over een rendieren farm in het noorden
van Noorwegen, Natty Sing, een fotograaf uit India en 
Ovesparadis; veel sprookjesachtige foto's met bloemen
en kippen, alle drie fijn om even naar te kijken.
Verder vind ik Humanityshots erg leuk, foto's van bijzondere
mensen van over de hele wereld, ook volg ik graag
Notsalmon, met allerlei quotes en Headspace, vooral voor de
inspirerende  artikelen over mindfulnes waar ze naar verwijzen.
En natuurlijk mijn kinderen Judith Maas en Daan Lievense,
(allebei een andere achternaam, maar dit is weer
een heel ander verhaal, wat ik niet ga delen :-)
die beide een totaal ander interesses hebben maar ik vind
het natuurlijk geweldig om ze te volgen en zo op afstand
te zien wat ze aan het doen zijn.

Enfin, ben je er nog, veel te lang verhaal, en ook niet echt
een conclusie, Instagram heeft wat mij betreft zijn
voors en tegens en zolang ik er nog plezier aan beleef
zal ik regelmatig eens wat posten en rondkijken.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 29 januari 2018

Je eigen zorgelijke zelf..


Gisteren stond ik even in een pashokje van een grootwinkel
bedrijf om wat truien te passen die in de aanbieding waren,
ik probeerde heel hard om niet in de spiegel te kijken, want
de verlichting in die hokjes is werkelijk medogenloos..
Toen ik dat per ongeluk toch deed, schrok ik me echt rot,
wie was die vermoeide afgeleefde vrouw in dat akelige licht.
Nu ik toch keek, keek ik eens wat beter; grijze uitgroei in mijn
haar, donkere kringen, vlekkerige wangen, oh oh..
Ik griste de truien mee, rekende er eentje af en moest me 
inhouden om niet met gebogen hoofd af te rekenen..
Op weg naar huis probeerde ik mezelf gerust te stellen; 
het was een stressvolle periode, ik heb constant hoofdpijn,
daar knap je niet van op en ik ben niet meer de jongste,
wat verwacht je; dat ik er fris en stralend uit zie..


Ook schoot mij een onderzoek te binnen waar ik over
las, ergens, het ging over de tijd die wij besteden met het
denken aan anderen, dat was verassend weinig..
Ook blijken mensen helemaal niet zoveel aandacht te 
besteden aan hoe anderen er uit zien, ik zelf probeerde mij
op de fiets naar huis te bedenken wie ik nu precies gezien
in de winkel, ik zag niemand speciaal voor me, gewoon mensen..
Ook probeerde ik me te bedenken wat bijvoorbeeld Guusje
de dag ervoor aanhad toen ik haar zag, iets groens, zwart?
Ik wist het gewoon niet meer, de rest van de dag probeerde ik 
steeds langere tijd over iemand na te denken, maar dat lukt 
helemaal niet, probeer het maar eens, het zijn allemaal 
vluchtige gedachten en dan ga je weer terug naar het gewone 
gebabbel in je hoofd, vaak gedachten over jezelf, wat je moet 
doen of je eigen zorgelijke gedoe in het algemeen..
Dat is een hele fijne conclusie; dat mensen waarschijnlijk
helemaal niet zoveel vinden van hoe je eruit ziet..
Nu ik zelf nog , haha; ik zou mijn haar kunnen verven,
misschien wat make up op kunnen doen maar voor de 
rest ben ik mijn eigen vermoeide zelf op het moment,
het is zoals het is, maar ik blijf mijlenver van welk
pashokje dan ook vandaan, voorlopig.

Ik wens je een fijne maandag
-X-

donderdag 25 januari 2018

Gone


(haha, nee hoor, was het maar waar; 
hoewel het me heerlijk lijkt; rustig aan de 
waterkant zitten, met een hengel, zonder aas natuurlijk,
en dan de hele dag naar het water turen 
maar ik moet weer naar het Zuiden, want mijn
moeder krijgt een andere kamer  en omdat ze niet zelf
kan verhuizen zal ik dat gaan doen...
ik wens je een fijne dag
-X-)

woensdag 24 januari 2018

Vleugje


Vandaag is een warmterecord voorspeld, het kan wel
15 graden worden, buiten is het grijs en het regent
een beetje, maar het is wel al 11 graden (ik kijk
elke ochtend even op de buitenthermometer) 
Vorige week rook ik het ook al, een vleugje lente, ik kan 
het niet precies beschrijven maar het ruikt zacht (kan dat?)
een beetje kruidig en je voelt dat het er iets fijns aan komt.
Nu is de belofte van dingen die komen gaan, de verwachting
van hoe het zou kunnen zijn, vaak bijna fijner dan als het
echt zo is, want dan is het gewoon zo..
Zo zijn er vele dingen waarvan het idee, de belofte misschien
prettiger is, als je bijvoorbeeld een mooi ingepakt cadeautje
krijgt en dan precies het moment voordat je het uitpakt..
(daarna heb je gewoon een dingetje erbij)
Het idee van op vakantie zijn, ver weg van alles
(maar je neemt jezelf met alles er bij gewoon mee)
En de belofte van een patatje eten vind ik ook altijd
fijner dan het patatje zelf en al helemaal als je het op hebt..
(dat is misschien wat minder poëtisch, haha)
Ik zeg natuurlijk niet dat dat allemaal geen fijne
dingen zijn als het zover is, maar de belofte ervan..

Dus vandaag hoop ik, ondanks het regenachtige weer
even een vleugje van de lente te ruiken en mij te
verheugen op wat er zou kunnen zijn..

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 23 januari 2018

Borduren onder een appelboom.


Dit zin tasjes die ik maakte voor mijn laatste boek,
ik gebruik de rechtse nog steeds voor van alles nog nog wat.
En oh, zie je hoe zonnig het was toen ik de foto maakte,
dat was in Frankrijk, samen met mijn dochter, ik zou 
zo wel in de foto willen springen, als ik nu naar buiten
kijk waar het somber en bewolkt is..
Ze zijn niet moeilijk om te maken, ik gebruikte gewoon
een theedoek, daar knipte ik een strook af van ongeveer
8 bij 50 centimeter voor het hengsel, vouw dat dubbel,
nog een keer en naai het dicht, ik deed het met de hand,
maar het is veel sneller met een naaimachine.
Knip de dubbelgestikte randen van de theedoek af, vouw de
stof dubbel, zo dat de open randen aan de zijkant zitten,
en naai deze dicht, ik deed dat weer met de hand; 
vouw de naden naar binnen en naai vast met een rijgsteekje.
Vervolgens kan je er er iets op borduren, door het blokjes
patroon is dat heel eenvoudig, borduur kruisjes op de
blokjes of volg het patroon met een simpele rijgsteek.
Doe terwijl je een het borduren bent alsof je ergens
in een Franse tuin onder een appelboom zit met
uitzicht op de heuvels in de verte, of welke plaats
dan ook waar je graag zou willen zijn, 
plezier gegarandeerd :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 22 januari 2018

Speldenkussen


Toen ik klein was, en ook nog wat groter, wilde ik 
mode ontwerpster worden, als men aan mij vroeg,
(dat wordt vaak gevraagd aan kinderen, al jaren
vraagt niemand dat meer :-) wat ik wilde worden
zei ik dat met volle overtuiging, hoewel ik misschien
geen idee had wat je dan precies zou gaan doen.
Iets met met mooie jurken tekenen en ze dan maken,
dat leek mij echt fantastisch, ik tekende graag en ik
vond het meest interessante wat we in huis hadden, de
naaidoos van mijn moeder en de stapel lapjes die
in een mand erbij stonden, daar speelde ik het liefst mee.
Ik naaide kleertjes voor mijn beer, die natuurlijk
nooit goed pasten en later voor de enige Barbie die 
ik ooit kreeg, mijn dierbaarste bezit..


Afgelopen vrijdag kwam ik de naaidoos van mijn moeder
tegen, toen ik die opende keek ik zo even terug in 
de tijd, alsof ik zomaar weer even zeven jaar was..
Ik kreeg er weer hetzelfde warme gevoel van.
De naaidoos kreeg zij als kind, hij werd gemaakt door de 
 man van haar zus (die jaren ouder was) een timmerman,
haar naam staat in hout uitgesneden op de deksel.
 Het speldenkussen herkende ik meteen, ik vond toen
dat de mevrouw er op er zo mooi uitzag en dan de bandjes..
Die werden gebruikt om mijn jurken te versieren en soms
bleef er een klein stukje over wat ik mocht gebruiken.
Ik ben nooit mode ontwerpster geworden, maar als je
nu aan mij zou vragen wat ik zou willen worden
als ik groot ben, dan zou ik zeggen....juist!

Ik wens je een fijne dag
-X-

donderdag 18 januari 2018

Ja, laten we gaan breien..


Laatst las ik een artikel in the New York Times over breien
en haken, fijn artikel over de voordelen van handwerken.
Zo stond er in dat breien een kalmerend effect op je heeft,
zoiets als een meditatie, dat herken ik wel, ik ga ook 
altijd handwerken als ik gespannen ben, zonder dat ik
dit wist overigens, ik voelde het aan, haha.
Andere voordelen; het helpt tegen artrose en stijfheid
van de vingers, daar heb ik nog geen last van, ook al 
ben ik al best oud:-) misschien wel door het vele handwerken..


Ook werd genoemd dat het volgen van patronen goed is
voor je wiskundig inzicht, aah dat heeft bij mij niet gewerkt,
ik vind patronen lezen nog steeds ingewikkeld en mijn 
wiskundig vermogen is nul, of misschien wel -10.
Je zou er ook een socialer mens van worden, wat mij 
lastig te meten lijkt, maar het zou best kunnen.
Misschien is dat wel omdat je er over het algemeen een
blijer mens van wordt en dat het negatieve gedachten
verdringt, dat je daarom gewoon aardiger wordt
en minder snel loopt te mopperen over van alles en nog 
wat en je huisgenoten je beter te hebben vinden ;-)


Voorts verbeter je je concentratie in het algemeen
en je geheugen zou er beter van worden, wel, 
dat is me nogal een lijst aan positieve dingen, dus ik zou
zeggen; ga lekker breien, bijvoorbeeld dit patroon,
haken of wat dan ook met je handen..

Morgen ben ik er even niet want dan ben ik mijn 
moeder naar een nieuwe kamer verhuizen, ik ga dan 
eerst in alle vroegte mijn zus van Schiphol halen, ik hoop
dat door de storm vandaag niet alles in de war wordt 
gegooid, of misschien moet ik beter zeggen, gewaaid.

Ben je voorzichtig als je er op uit moet?
-X-

woensdag 17 januari 2018

Eeh, ik snap het niet, zou je..


Een tijdje geleden kocht ik een nieuwe telefoon, daar heb 
ik lang over geaarzeld want ik had er natuurlijk al eentje.
Die deed het nog soort van, ik kon er nog mee bellen
maar het toetstenbordje kwam niet meer altijd tevoorschijn,
ik moest elke keer als ik het wilde gebruiken de telefoon
aan en en uit zetten en dan kon ik even typen, na een paar
maanden begon ik me daar toch aan te ergeren..
Ik hou helemaal niet van nieuwe apparaten, ik wil graag dat
alles hetzelfde blijft omdat ik dan precies weet hoe het werkt.
Bovendien heb ik geen idee hoe je er apps enzo opzet,
ook vroeg ik me serieus af hoe mijn nieuwe telefoon zou weten
wat mijn nummer is, echt waar (het is iets met een simkaartje
wat je er in doet, weet ik nu) dat soort dingen dus.
Dus nu heb ik een nieuwe, die in de ogen van anderen alweer
een oude is, maar dat terzijde, ik ben er blij mee.


Het leuke van de nieuwe telefoon is is dat ik er heel 
goed foto's mee kan nemen (hoewel ik deze foto ooit met
mijn camera nam in Oostenrijk) die zelfs groot genoeg
zijn om op mijn blog te zetten, met mijn vorige telefoon
werden het hele blokkerige, onscherpe foto's.
Hoewel ik in aanvang geen idee had hoe ik mijn 
telefoon-foto's op mijn pc moest krijgen (och hemel ;-)
Gelukkig woon ik naast mijn nichtje Guusje, die bijzonder
goed is in eerste hulp bij telefoon onwetendheid, dus zette ze
Dropbox op mijn telefoon, liet me zien hoe ik de foto's
kon uploaden en ja hoor als bij een wonder staan ze nu 
ook op mijn computer, de techniek staat voor niks of moet
ik zeggen; waar zou ik zijn zonder Guusje?
Ze installeert apps, lost allerlei vragen en onhandigheden
met de techniek zo op, en ze bespaart mij een hoop frustratie.
In plaats van overal mijn camera mee naar toe te zeulen,
heb ik nu enkel mijn telefoon in mijn tas, zo handig,
en zo hip ook, oh haha ;-)

Ik wens je een fijne dag, het wordt onstuimig weer,
dus zuidwester op en regenlaarzen aan!
-X-

dinsdag 16 januari 2018

Pom pom pom..


Na alle berichtjes over de ingewikkelde dingen van het
leven dacht ik dat het misschien tijd was voor een
klein vrolijk luchtigheidje, zoals een pompon..
Of meerdere natuurlijk want je maakt ze zo deze van
restjes vilt, en mocht je geen restjes hebben, dan kan je 
altijd nog wat velletjes, heet dat zo? of stukjes kopen.
Als je geluk hebt is er misschien op de markt in de plaats
waar je woon wel zo'n ouderwets gezellige fournituren kraam.
Hier in Noord op de markt niet, heel jammer, maar ach..

Deze komt uit mijn boek Lov-ing Wool, maar omdat lang
niet iedereen dat heeft, dacht ik dat het misschien 
leuk was om het hier te plaatsen..

Ik wens je een fijne dag, wat een guur, donker en winderig
weer, perfect om wat te knutselen aan de keukentafel.

-X-

maandag 15 januari 2018

Het is beter zo, denk je niet?


Eigenlijk heb ik me een beetje verslapen, maar het was
nog zo donker en zo warm in bed en omdat ik al een
paar dagen geen bericht schreef toch maar eentje..
Ik was gebleven bij het verhaal over mijn moeder,
natuurlijk vonden wij enkele relativerende woorden.
Maar misschien spraken we ze ook wel om het gevoel
van droefheid wat te overstemmen, want ik had met haar 
te doen hoewel ze alles gewillig onderging..
Ik was er voornamelijk bang voor dat ze ineens in de 
auto op weg naar de nieuwe plek zou zeggen; breng mij 
maar naar huis, maar dat deed ze gelukkig niet..


Wel gingen mijn broer en ik even naar het huis omdat
er nog wat dingetjes opgehaald moesten worden
Ze heeft nu een tijdelijke kamer, aanstaande vrijdag 
gaan wij er weer heen om haar definitieve kamer 
in te richten, dat doen we weer samen, zelfs mijn zus komt
uit Barcelona, waar ze woont, om te helpen..
Ik was natuurlijk al vaker in het lege huis geweest, leeg 
in de zin van dat er geen mensen zijn, alles, echt alles
staat precies zo als toen ze er nog woonde, wij hadden
enkel de bederfelijke dingen weggegooid.
Maar nu, in de wetenschap dat ze er nooit meer gaat
wonen maakt het huis met al zijn spullen, en dat zijn er 
nogal wat, tot een soort tijdscapsule, waarin de tijd
stil stond vanaf het moment dat ze wegging, alsof alles
vanaf dat moment bevroren was, hele rare sfeer..


Voor dit raampje hangen de gordijnen uit mijn jeugd,
ik vind het zo'n melancholisch beeld, maar dat terzijde..
Het huis wordt voorlopig niet verkocht, de buren houden
een oogje in het zeil en ook wij zullen er vaak zijn om
het op te ruimen, want ohoh..
Voor mijn moeder is het ook fijn om te weten dat het er
gewoon nog is, precies zoals het was, hoewel de kans dat
ze ooit terug zal keren verwaarloosbaar is.
Ze is beter verzorgd waar ze nu is en dat is wat wij de hele
dag tegen elkaar zeiden; het is toch echt beter zo,
stel je voor dat we haar alleen in het huis hadden moeten
achterlaten, wat zou er wel niet kunnen gebeuren,
nee, dit is veel fijner, we deden er goed aan, al deze
woorden als een plaat waarvan de naald in dezelfde 
groef blijft hangen, steeds weer opnieuw dezelfde woorden
ook toen we laat in de avond weg naar huis reden.
Misschien was het wel om het beeld van mijn moeder,
die in elkaar gedoken in haar nieuwe kamer zat en die met een 
klein stemmetje bedankt zegt en kom je gauw weer
zo snel mogelijk te vergeten (wat natuurlijk niet lukt)
en een soort van goed gevoel te hebben over deze dag.

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 10 januari 2018

Thuis


Deze foto's nam ik in de tuin van mijn moeder, eentje
ervan op dat laatste dag dat ze thuis was, bij toeval en
gelukkig was ik daar, het was een fijne dag.
Natuurlijk wisten we dat toen niet, dat ze na die dag niet
meer thuis zou komen, dat is altijd zo met onverwachte
laatste dagen dat je niet weet dat het daarna nooit 
meer hetzelfde zal zijn en gelukkig maar..
Morgen vertrekken mijn broer en ik in alle vroegte om
mijn moeder na een verblijf van maanden in het ziekenhuis
naar een nieuwe plek te brengen en daar zie ik tegen op.
Ik kan me zo ongeveer voorstellen hoe zij zicht voelt,
ik heb ook wel eens een onverwachte laatste dag 
(of in ieder geval een laatste dag waarop ik 
dacht dat alles normaal was) gehad in een huis en 
op een plek waar ik dacht altijd te zullen blijven..


Ook ik weet hoe het is als een ander besluit dat je je geliefde
huis moet verlaten, hoewel het bij mij natuurlijk een hele andere
situatie was, ik kon het huis alleen niet betalen dus ik moest
wel gaan, maar ik weet hoe moeilijk dat is.
Ook weet ik dat je je de beslissing eigen probeert te maken,
dat je probeert te denken het is beter zo, maar oh zo ingewikkeld.
Het doet mij pijn dat ik dat nu, gelukkig niet alleen, heb 
besloten voor haar of beter gezegd op aan heb gedrongen
om niet meer terug te gaan naar huis, ook al heeft
mijn moeder daar uiteindelijk mee ingestemd.
(er zijn keuzes die helemaal geen keuze zijn)


Onnodig te zeggen dat ik morgenochtend niet zal bloggen,
ik ben dan al uren op weg naar het zuiden, om mijn
moeder op te halen en vervolgens weer weg te brengen.
Gelukkig ga ik samen met mijn broer, ik moet er niet 
aan denken dat ik dit alleen had moeten doen.
Of zoals ik tegen mijn broer zei; dan kunnen we nog een
relativerend woord tot elkaar spreken, hoewel ik op
dit moment niet zou kunnen bedenken wat dit woord zal zijn.
Maar ik hoop dat het morgen naar bovenkomt, op de dag
 dat we mijn moeder naar haar nieuwe plek brengen.

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 9 januari 2018

Oneffenheidje


En oh, nu vergat ik helemaal om een foto bij mijn
vorige post te zetten van het kussen toen het af was.
In volle glorie zullen we maar zeggen, haha.
Gisteren zette ik het in de webshop, ik heb daar altijd
weinig of misschien wel geen enkele verwachting van,
in de zin dat iemand het zou willen kopen..
Maar het was echt binnen 10 minuten verkocht, ik kijk dan
altijd een paar keer en dan denk ik, het staat er echt.
En elke keer als ik iets zelfgemaakts (ah rood streepje
eronder dan is het vast geen woord, maar ik gebruik het toch)
verkoop, ben ik bijzonder blij verheugd maar ik hoop ook
meteen dat ze het mooi zal vinden..
En dan check ik nogmaals of het wel netjes genoeg is,
(oh echt, waar zijn die brei-elfen) en verzin al allerlei
uitvluchten voor het geval ik een oneffenheidje ontdek..
Sorry, je kocht het kussen, maar er viel koffie over/
ik liet het vallen en toen brak het, oh nee dat kan niet/
de kat van de buren gebruikte het als krabkussen, dus ik
zal je geld terugstorten, het spijt me heel erg..
Maar meestal valt het mee want ik controleerde 
het natuurlijk al vele malen voordat ik het in 
het winkeltje zette en stuur ik het gewoon op..


Soms blijven er ook dingen over, in het winkeltje,
zoals de wanten, uk verkocht er heel erg veel, maar
ik werd daar iets te enthousiast van en ik haakte maar 
door en door, en nu heb ik een aantal paar over.
Het zou best kunnen dat ze alsnog verkocht worden,
er staat nog een gure wind, ondanks het feit dat ik de
eerst narcissen al zag in het park is de lente nog ver weg.
Daarom geef ik een paar weg, je kan kiezen tussen de grijze
of de roze maar natuurlijk mag je ook even in het 
winkeltje kijken of je een paar ziet wat je veel mooier vind.
Het zou kunnen dat je favoriete paar verkocht is, 
dat hoop ik natuurlijk ;-)

Enfin, laat een reactie achter als je graag een paar 
warme handjes zou willen winnen, ik geef ze weg op 
vrijdag, je mag ook op Instagram reageren.

Ik wens je een fijne dag, ik ga het kussen inpakken,
nadat ik nogmaals heb gekeken of.... nee, gewoon 
hup in een doos met dat kussen.
-X-

maandag 8 januari 2018

Brei-elfen


Een tijdje geleden breide ik een kussen, of eigenlijk
was het een lap dat een kussen moest worden.
Ik heb heel veel restjes wol, allemaal van die mini-
bolletjes die te klein zijn om iets van te maken maar
voor een streepjes kussen zijn ze perfect..
Dat breien vind ik echt heel fijn om te doen, het enige 
met dat steeds wisselen van kleur is dat de zijkanten zo 
los worden, pas toen ik het kussen af had las ik in
een oud breiboek hoe het eigenlijk moet..
Als je aan het einde van een rij bent, brei je de laatste 
steek samen met de nieuwe kleur, in de volgende rij,
brei je alleen de steek van die nieuwe kleur en trek je de
draad aan, zo voorkom je al die losse steken.
(ik doe altijd maar wat maar soms is er een hele
handige oplossing voorhanden, haha)
Dit is meteen de tip voor het breien van streepjes..
(zoals je begrepen hebt kwam ik er zelf niet op
maar ja, je kunt niet alles weten, toch?)


Ook hoor ik wel eens, bijvoorbeeld op Instagram,
dat de kleurkeuze zo mooi is en dat ze dat niet kunnen,
dat is natuurlijk niet waar, je neemt gewoon een mandje
met restjes en als het er bij elkaar mooi uit ziet,
komt het goed, doe het gewoon op gevoel..
Maar goed, dat breien is heerlijk maar er komt een 
moment dat het af is, dat vind ik altijd jammer..
want dan moet je het in elkaar gaan zetten,
je kan het natuurlijk ook weer in je wolmand gooien.
Wat ik best vaak doe en dan begin ik een nieuw breiwerk
 en vervolgens hoop ik  dat de kabouters of 
zoals je wilt, de brei-elfen het in elkaar zetten
maar bij mij is dat nog gebeurt, hoe hard ik ook hoopte,
of hoe lang ik ook wachtte..


Als het breiwerk dan een tijdje in de mand heeft
liggen wachten en elke keer als ik het zie denk ik oh ja,
dat moet nog in elkaar, en uiteindelijk begin ik er aan..
Het is een heel precies werkje en omdat ik er weinig 
geduld voor kan opbrengen moet ik het vele malen uithalen.
Dan gooi ik het weer terug in de mand om het later weer
eens te proberen, maar nu is het eindelijk af..
ik zal het in de webwinkel zetten want ik heb maar
een klein bankje en ik heb al een kussen..:-)

Samengevat; als je een streepjeskussen wil breien:
Maak een proeflapje, van bijvoorbeeld 20 steken
 reken vervolgens uit hoeveel steken je nodig hebt voor
een kussen, maak een mand vol met kleine bolletjes wol
die mooi bij elkaar passen naar jouw smaak.
Brei 1 rij recht, 1 rij averecht, volg de tip op zoals 
beschreven in dit bericht en brei..
Als het klaar is leg je het klaar voor de brei-elfen 
en dan heel hard hopen dat ze het voor je in elkaar zetten,
misschien werkt het bij jou wel, wie weet.
Zo niet, verzamel moed en zet het in elkaar..

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 5 januari 2018

Bord


En natuurlijk ging het allemaal goed met de afspraak
die ik gisteren had, dat is meestal zo, als je ergens 
tegen op ziet blijkt dat vooral in je hoofd te zijn..
(Het lijkt wel een soort van feuilleton mijn blog,
misschien moet ik voortaan onder een post 
word vervolgd gaan zetten ;-)
Eerst fietste ik twee keer langs de wolwinkel en net op 
het moment dat ik dacht huh..het was toch hier..ergens..
(vleugje paniek, haha) zag ik hem toch, gelukkig..
De opdracht is dat ik een ontwerp maak voor het uithang
bord, ik had zo'n beeld van zo'n metalen bord, wat een 
beetje krakend in de wind heen en weer wappert, maar het 
wordt zo'n echt bord, met licht er in en zo..
Hoe leuk is dat, dat er straks ergens in de stad een tekening 
van mij aan een gevel hangt, dat wil zeggen als het mij 
allemaal lukt natuurlijk, ik moet het nog wel even doen.
Gisteren stuitte ik meteen al op mijn beperkingen, ik kan 
inmiddels best wat in Photoshop enzo maar zeker niet alles..
Gelukkig bood mijn nichtje Guusje een oplossing waar ik 
 helemaal niet aan dacht en van het weekend zal ik het afmaken.
Als ik het allemaal voor elkaar krijg zal ik een foto
 gaan maken, overdag, maar ook zeker in de avond,
als het oplicht aan de gevel van de wolwinkel,
stel je voor, ik heb er nu al zin in!

Ps. de foto is van een deken die ik maakte 
voor Lov-ing wool, patroon staat daar ook in.

Ik wens je een heel goed weekend
-X-